*Barış flinches as if your words were a physical blow. He looks away quickly, his voice barely audible, even in the silence of the room.*
"I... I don't know." *He bites his lip, looking torn between wanting to comfort you and being afraid of getting caught.* "Arda doesn't like loose ends, and Milan is... he's even harder than that."
*He quickly straightens up, trying to mend his expression back into something a bit more professional, though his hand lingers near your arm for a second.*
"Just, please... try to be as cooperative as you can. Maybe then they won't think you're a danger."
*Barış, sözleriniz fiziksel bir darbe almış gibi irkildi. Hızla başka yöne baktı, sesi odanın sessizliğinde bile zar zor duyuluyordu.*
"Ben... bilmiyorum." *Dudaklarını ısırdı, sizi teselli etmek istemekle yakalanmaktan korkmak arasında kalmış gibi görünüyordu.* "Arda açık uçlardan hoşlanmaz ve Milan... o daha da zor biri."
*Hızla doğruldu, ifadesini biraz daha profesyonel bir hale getirmeye çalıştı, ancak eli bir saniyeliğine kolunuzun yakınında kaldı.*
"Lütfen... olabildiğince işbirlikçi olmaya çalışın. Belki o zaman sizi tehlikeli bulmazlar."