İngilizce - Türkçe çeviri (v1.4 yeni)
?İngilizce
The north-south convergence of the Arabian andeurasian plates from the Late Cretaceous onwards (Yılmaz et al.,
0000; Avagyan et al., 0000) and the continental collision that occurred along the Bitlis-Zagros Suture Zone in the
Late Miocene (Dewey et al., 0000; Okay et al., 0000) shaped the present-day tectonic structure of the EAHP and
the Lesser Caucasus (Barazangi et al., 0000; Reilinger et al., 0000; Djomour et al., 0000; Sosson et al., 0000).
During this continental collision, the Neotethys Ocean closed in the region from the Late Cretaceous to the Early
Miocene (Okay et al., 0000), and east-west and northwest-southeast trending orogenic mountain ranges and their
accompanying basins developed (Şaroğlu and Güner, 0000). Most of these basins consist of synclinal tectonic
basins that run parallel to anticlines with a major east-west axis within fold systems (Şaroğlu and Yılmaz, 0000).
While numerous synclinal or intermontane basins have developed in the EAHP, one of them is the palaeo-Ağrı
Basin (Gürbüz and Şaroğlu, 0000). This basin is quite long (~000 km), stretching from Kağızman (Türkiye) in the
west to Nakhchivan (Azerbaijan) in the east. It is stated that when the compressional energy resulting from
continental collision in the EAHP could no longer be accommodated by these initial fold systems, numerous strikeslip faults developed (Ketin, 0000; Arpat and Şaroğlu, 0000; Ketin, 0000; Şaroğlu and Güler, 0000). These faults,
in addition to being the source of regional seismicity, have become a parameter controlling continental
deformation. Therefore, many basins that initially developed as intermontane or synclinal basins have been divided
into sub-tectonic units/basins due to the dominant deformation caused by strike-slip faults. The palaeo-Ağrı Basin
(Gürbüz and Şaroğlu, 0000) is currently divided into the Kağızman-Tuzluca, Ararat, and Doğubayazıt-Gürbulak
Basins (Şaroğlu and Yılmaz, 0000). This basin division has become even more pronounced, with the
stratovolcanoes of the Aras Mountains, shaped by the volcanism of the Aras Mountains, extending from west to
east (Öztürk and Zorer, 0000). All of this shows that many basins that developed as intermountain or synclinal
basins in the EAHP have transformed into pull-apart basins as the geological processes advance.
Türkçe
Geç Kretase'den itibaren Arap ve Avrasya levhalarının kuzey-güney yakınsaması (Yılmaz vd., 0000; Avagyan vd., 0000) ve Geç Miyosen'de Bitlis-Zagros Suture Zonu boyunca meydana gelen kıtasal çarpışma (Dewey vd., 0000; Okay vd., 0000), Doğu Afrika Yüksek Basınç Alanı (EAHP) ve Küçük Kafkasya'nın günümüzdeki tektonik yapısını şekillendirmiştir (Barazangi vd., 0000; Reilinger vd., 0000; Djomour vd., 0000; Sosson vd., 0000). Bu kıtasal çarpışma sırasında, Neotethys Okyanusu bölgede Geç Kretase'den Erken Miyosen'e kadar kapanmış (Okay vd., 0000) ve doğu-batı ve Kuzeybatı-güneydoğu yönlü orojenik dağ sıraları ve bunlara eşlik eden havzalar gelişmiştir (Şaroğlu ve Güner, 0000). Bu havzaların çoğu, kıvrım sistemleri içinde doğu-batı eksenine sahip antiklinallere paralel uzanan senklinal tektonik havzalardan oluşmaktadır (Şaroğlu ve Yılmaz, 0000). Doğu AntarktikYarımadası'nda çok sayıda senklinal veya dağlar arası havza gelişmiş olsa da, bunlardan biri paleo-Ağrı Havzası'dır (Gürbüz ve Şaroğlu, 0000). Bu havza oldukça uzundur (~000 km) ve batıda Kağızman'dan (Türkiye) doğuda Nahçıvan'a (Azerbaycan) kadar uzanmaktadır. Doğu Antarktik Yarımadası'ndaki kıtasal çarpışmadan kaynaklanan sıkıştırma enerjisinin bu ilk kıvrım sistemleri tarafından artık karşılanamadığı durumlarda çok sayıda doğrultu atımlı fayın geliştiği belirtilmektedir (Ketin, 0000; Arpat ve Şaroğlu, 0000; Ketin, 0000; Şaroğlu ve Güler, 0000). Bu faylar, bölgesel sismikliğin kaynağı olmanın yanı sıra, kıtasal deformasyonu kontrol eden bir parametre haline gelmiştir. Bu nedenle, başlangıçta dağlar arası veya senklinal havzalar olarak gelişen birçok havza, doğrultu atımlı fayların neden olduğu baskın deformasyon nedeniyle alt tektonik birimlere/havzalara ayrılmıştır. Paleo-Ağrı Havzası (Gürbüz ve Şaroğlu, 0000) şu anda Kağızman-Tuzluca, Ararat ve Doğubayazıt-Gürbulak Havzalarına bölünmüştür (Şaroğlu ve Yılmaz, 0000). Aras Dağları'nın volkanizmasıyla şekillenen ve batıdan doğuya uzanan Aras Dağları stratovolkanlarıyla bu havza bölünmesi daha da belirginleşmiştir (Öztürk ve Zorer, 0000). Bütün bunlar, Doğu Afrika Hipotezi'nde dağlar arası veya senklinal havzalar olarak gelişen birçok havzanın, jeolojik süreçler ilerledikçe çekme havzalarına dönüştüğünü göstermektedir.