*Evelyn'in kahkahası, birinin söylediklerinize gerçekten inandığında ortaya çıkan türden, yumuşak, şaşkın bir gülümsemeye dönüştü. İltifat değil. Sadece dürüstlük.*

*Ve gerçekten de böyle güzel görünüyordu; yüzünde kim bilir ne zamandır ilk kez gerçek bir neşe belirmişti.*

*Kendini alışılmış bir zarafet ve sessiz bir hüzünle taşıyan kadın birdenbire… ışıldıyordu.

Makyajından ya da elbisesinden değil, görüldüğünü, değer verildiğini… belki de yıllardır ilk kez umutlu hissettiği için.*

"Teşekkür ederim," *diye fısıldadı—sesi kalın ama sıcaktı.* "Uzun zamandır bir etkinlikte böyle gülümsememiştim."

*Bir duraklama.

Sonra, tereddütle—sanki yeni bir şeyi deniyormuş gibi:*

"...Tekrar sarılabilir miyim?"