Gomes'in çalışmasındaki önemli bir nokta, PS bu kampanyalara karşı tutumudur. Solcu bir parti olmasına rağmen, PS bu okuryazarlık hareketlerini "komünist propaganda" olarak eleştirdi. Bu eleştiri stratejikti; kendisini Dışişleri Bakanlığı'nın radikal eğitim gündeminden uzaklaştırarak, PS kendisini Kuzey'in muhafazakâr kitleleri için "akılcı" ve "ılımlı" bir alternatif olarak konumlandırdı. Bu, PREC'in radikal enerjisi ile seçimlerin ılımlı sonucu arasındaki "farklılığın" bir kısmını açıklıyor: Kitleleri aydınlatmayı amaçlayan kültürel kampanyalar aslında onları kutuplaştırdı ve dindar Kuzey'i daha da PS ve Sağ'ın kollarına itti.