he word ‘depression’ is surrounded by an aura of acceptability which makes it easier to admit to than some of the more stigmatizing terms for which it serves as a catch-all. Professionals and patients often reach for it as a diagnosis which conveys (correctly) the notion of the suffering incurred by the need to carry a heavy burden. On the other hand, its connotations of vulnerability and helplessness impart to it a stigmatizing quality of its own, which makes many people reluctant to seek help.
'Depresyon' kelimesi, kabul edilebilirlik havasıyla çevrilidir; bu da onu, genel bir terim olarak kullanıldığı bazı daha damgalayıcı terimlere kıyasla itiraf etmeyi kolaylaştırır. Profesyoneller ve hastalar genellikle, ağır bir yük taşıma ihtiyacından kaynaklanan acıyı (doğru bir şekilde) ifade eden bir teşhis olarak bu kelimeye başvururlar. Öte yandan, kırılganlık ve çaresizlik çağrışımları, ona kendi başına damgalayıcı bir nitelik kazandırır ve bu da birçok insanın yardım aramaktan çekinmesine neden olur.